Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.J. na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego represje, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od tejże skargi.
Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2008 r. R.J. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 524 zł netto (załączony odcinek). Ponadto wnioskodawca nadesłał zaświadczenie z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., z którego wynika, że od kilkunastu lat korzysta on ze świadczeń pieniężnych w postaci zasiłków celowych, okresowych, specjalnych, a także pomocy w naturze. Również w bieżącym roku siedmiokrotnie została mu przyznana pomoc finansowa w wysokości od 50 do 100 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Wniosek skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1).
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych uznać należy, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący osiąga minimalny dochód, nie przekraczający najniższego miesięcznego wynagrodzenia, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Poza tym korzysta ze świadczeń opieki społecznej. Powyższe okoliczność uzasadniają zastosowanie wobec skarżącego instytucji prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.