Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. podjął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku I. G. położonego w miejscowości J. przy ul. D. zawieszone postanowieniem tego organu z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]. Postępowanie administracyjne zawieszone zostało do czasu zakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2006, nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] stwierdził nieważność ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Na skutek odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]. Mając na względzie powyższe, organ I instancji podjął zawieszone postępowanie w sprawie rozbudowy budynku I. G. położonego w miejscowości J. przy ul. D..
Zażalenie na powyższe postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego wniósł T. P. reprezentowany przez pełnomocnika H.M.P. zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone, bowiem decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Rozstrzygnięcie tej sprawy może mieć istotny wpływ na przebieg niniejszego postępowania. Uwzględnienie skargi spowoduje zdaniem wnoszącego zażalenie, że niniejsze postępowanie będzie bezprzedmiotowe.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu podał, że kwestię podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego reguluje przepis art. 97 § 2 Kpa, zgodnie z którym gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Organ II instancji wskazał, że decyzja GINB jest ostateczna, co oznacza, że wniesienie na nią skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu administracyjnego (art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jeżeli sąd nie wstrzyma jego wykonania. Tym samym decyzja Starosty G. nr [...] pozostaje w obrocie prawnym, co skutkuje możliwością prowadzenia przez organ I instancji postępowania administracyjnego mającego na celu sprawdzenie, czy budynek mieszkalny I. G. realizowany jest zgodnie z ww. decyzją.
Powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżył T.P. (dalej jako skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika M. P. domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie:
- 1) art. 97 § 1 pkt 4 kpa, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, poprzez podjęcie zawieszonego postępowania, w sytuacji gdy nadal zachodzą okoliczności uzasadniające jego zawieszenie;
- 2) art. 97 § 2 kpa, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, prowadzące do ustalenia, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, w sytuacji gdy nadal zachodzą podstawy do jego zawieszenia.
W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył wcześniej prezentowaną argumentację dotyczącą nieprawomocności ostatecznej decyzji GINB z powodu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kryterium tej kontroli stanowi zgodność z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli wyznaczony jest przez przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, jak też powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] listopada 2009 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego. Jako podstawę prawną postanowienia organ wskazał przepis art. 97 § 2 Kpa. Według tego przepisu " Gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony."
W rozpoznawanej sprawie, podstawą zawieszenia postępowania był przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ.
Przez zagadnienie wstępne rozumie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (tak: komentarz do art. 97 KPA Piotr Przybysz, Lex Polonica). W wyroku z dnia 21.07.1992 r. (III SA 10941/92) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wówczas, gdy treść formalnego rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji.
Przenosząc powyższe na realia przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż organy nie dopuściły się naruszenia obowiązującego prawa podejmując zawieszone postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego, bowiem zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte ostateczną decyzją administracyjną. Skarżący uzasadnił zażalenie oraz skargę do sądu tym, że decyzja ostateczna rozstrzygająca zagadnienie wstępne nie jest prawomocna, bowiem została zaskarżona do sądu administracyjnego.
Sąd nie podziela argumentacji skarżącego. Zaskarżenie do sądu ostatecznej decyzji rozstrzygającej zagadnienie wstępne nie może być podstawą zawieszenia postępowania, jak chce tego skarżący (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 302/09).
Nie stanowi rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego wydanie orzeczenia przez sąd administracyjny na skutek skargi wniesionej na ostateczne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej mające charakter prejudycjalny (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 771/08, teza 2). Zaprezentowane powyżej poglądy podziela w całości sąd orzekający w niniejszej sprawie.
Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że dopóki ta decyzja ostateczna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, to skutkuje to tym, że możliwe jest podjęcie przez organ I instancji zawieszonego postępowania administracyjnego.
Analizując okoliczności niniejszej sprawy nie można stwierdzić, aby wskazywały one na potrzebę zawieszenia postępowania. Rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej zapadło w formie ostatecznej decyzji administracyjnej. W sprawie nie zachodzi także jakakolwiek inna okoliczność mogąca stanowić podstawę do dalszego zawieszenia postępowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.