Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 maja 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 282/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Justyna Mazur przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku H. J. i A. J. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Pismem z [...] lutego 2012 r. H. J. i A. J. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia.

Pismem z [...] marca 2012 r. (uzupełnionym pismem z [...] marca 2012 r.) skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że rozebranie przesłony świetlnej przed prawomocnym zakończeniem postępowania dotyczącego legalności jej postawienia, spowodowałoby trwałą i nieusuwalną stratę w mieniu skarżących i pozbawiłoby sensu dalszego prowadzenia postępowania odwoławczego. W ich ocenie ewentualne jej wykonanie w trybie przepisów ustawy o egzekucji w administracji narażałoby ich na niepowetowaną szkodę, a następnie dalszą legalizację bezprawia, którego odwrócenie nie byłoby już możliwe nawet w postępowaniu sądowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji, poza wskazaniem, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trwałą i nieusuwalną stratę w mieniu skarżących, jak i naraziłoby ich na niepowetowaną szkodę. Sąd zauważa, iż charakter obiektu podlegającego rozbiórce (drewniane ogrodzenie działki) nie rodzi zaistnienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, nadto nie występuje niebezpieczeństwo konieczności jego zniszczenia, a co więcej istnieje możliwość jego ponownego montażu.

W ocenie Sądu, za nieuwzględnieniem wniosku skarżących przemawia również interes osób trzecich. Jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji zbudowane przez skarżących drewniane ogrodzenie o wysokości [...] m powoduje zacienienie pomieszczenia przeznaczonego na stały pobyt ludzi w budynku na działce A. L..

Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 18 października 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.