Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]grudnia 2019 r. G. K. (dalej: "skarżący"), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]z dnia [...]listopada 2019 r. znak [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR", "organ") wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż w ramach autokontroli ARiMR przywróciła złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy. Natomiast pismo o odmowie przyznania pomocy finansowej z dnia [...]listopada 2019 r. zostało uchylone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2. Przepis art. 161 § 2 p.p.s.a. stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, art. 157 Nb 7 s. 563). Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienia WSA: w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 62/14;
w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 102/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowane w skardze rozstrzygnięcie ARiMR z dnia [...]listopada 2019 r. znak [...]zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. w ramach tzw. autokontroli. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania, ponieważ organ z zachowaniem trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia otrzymania skargi ([...]grudnia 2019 r.) w dniu [...]grudnia 2019 r. – w reakcji na skargę – wydał akt, którym uchylił własne rozstrzygnięcie z dnia [...]listopada 2019 r. Pismo z dnia [...]grudnia 2019 r. znak [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 201 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 37 akt sądowych).
W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek organu o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.