Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako Sąd), po rozpatrzeniu sprzeciwu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 6 czerwca 2016r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia (zażalenie) zostało prawidłowo doręczone skarżącej [...] sierpnia 2016r.
Pismem z [...] sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j., dalej "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność; sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie zostały ujęte w ww. katalogu. Żaden inny przepis tej ustawy nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie.
Nie ulega zatem wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a. Innymi słowy wydane przez Sąd postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia.
Jednocześnie wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że istotnie doręczony skarżącej odpis zaskarżonego postanowienia z 4 sierpnia 2016 r. zawierał pouczenie o przysługującym zażaleniu. Pouczenie to było jednak błędne i nie ulega zmianie fakt, że w świetle powołanych wyżej przepisów zażalenie wniesione w sprawie wszczętej po 15 sierpnia 2015 r, w stanie prawnym obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, iż 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015, poz. 658), zmieniająca przepisy, m.in. dotyczące rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy, w tym treść art. 260 p.p.s.a. Treść art. 260 p.p.s.a. w poprzednim stanie prawnym była następująca: "W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Na postanowienie przysługuje zażalenie." Brzmienie tego przepisu utraciło moc z dniem 15 sierpnia 2015 r., zaś w niniejszej sprawie, zastosowanie ma przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r.
Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.