Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata I. G. podał, że jedynym jego dochodem jest niewielka emerytura ([...] zł). Poza tym ma na utrzymaniu małoletniego syna. Wyjaśnił, że cierpi na wiele schorzeń w związku z czym na leczenie wydaje ok. [...] zł miesięcznie. Do wniosku załączył paragony na zakup leków, zaświadczenie o wpływach na rachunek bankowy oraz zaświadczenie, że nie jest podatnikiem podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości. Oświadczył, że na pokrycie kosztów sądowych (wpisu od skargi) wsparcia udzielili mu znajomi.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wnosi skarżący, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze powołane we wniosku okoliczności uznać należy, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Według złożonego oświadczenia uzyskuje on niewielki dochód, ma na utrzymaniu małoletniego syna, a dodatkowe koszty generują wydatki na zakup leków. W tej sytuacji skarżący nie ma obiektywnych możliwości finansowych, by ponieść koszty ustanowienia w sprawie pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.