Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 303/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. i M. S. (zwani dalej: "skarżący") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu [...] czerwca 2014 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. (data nadania) skarżący wnieśli skargę kasacyjną na powołane wyżej postanowienie.
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną przez skarżących skargę kasacyjną wobec nie uzupełnienia w zakreślonym siedmiodniowym terminie jej braków formalnych (podpisanie skargi kasacyjnej lub nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej własnoręcznie podpisanej, udokumentowanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej i nadesłania dwóch odpisów skargi kasacyjnej) oraz nie uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie [...] zł. Uzupełnienia ww. braków formalnych skargi kasacyjnej skarżący dokonał bowiem z jednodniowym uchybieniem terminu (w dniu [...] lipca 2014 r.), przy czym przedstawione odpisy skargi kasacyjnej zawierały jedynie podpis skarżącego. Na tę okoliczność skarżący oświadczył, iż działa w niniejszej sprawie w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik małżonki, nie przedstawił jednak pełnomocnictwa. Nadto skarżący wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych.
Wnioskiem z dnia [...] września 2014 r. (data nadania) skarżący działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik żony wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Jako podstawę powyższego podał, że pismo uzupełniające braki formalne zostało złożone [...] albo [...] lipca 2014 r., a uchybienie terminowi jest nieznaczne i spowodowane błędem matematycznym związanym z ogromnym przeciążeniem, stresem zawodowym i kilkuletnim brakiem wypoczynku.
Pismem z dnia [...] września 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do podpisania ww. wniosku oraz złożenia pełnomocnictwa uprawniającego do działania przed sądem administracyjnym w imieniu żony. Powyższe braki zostały uzupełnione w dniu [...] października 2014 r. (data nadania).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wezwanie skarżących do uzupełnienia w siedmiodniowym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej (podpisanie lub nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej własnoręcznie podpisanej, udokumentowanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej, złożenie 2 odpisów skargi kasacyjnej) oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, zostało skutecznie doręczone w dniu [...] lipca 2014 r. Tym samym siedmiodniowy termin do dokonania ww. czynności biegł od [...] lipca i upływał [...] lipca 2014 r.
Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu), został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż o uchybieniu terminowi skarżący dowiedzieli się w dniu [...] sierpnia 2014 r. (z postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej) należy przyjąć, iż składając w dniu [...] września 2013 r. (data nadania) wniosek w tym zakresie, dochowali terminu.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej skarżący wskazali nieznaczne uchybienie terminowi, spowodowane błędem matematycznym związanym z ogromnym przeciążeniem, stresem zawodowym i kilkuletnim brakiem wypoczynku. W ocenie Sądu skarżący, z których jeden jest profesjonalnym pełnomocnikiem nie dochowali należytej staranności w niniejszej sprawie. Argumentacja wniosku nie pozwala na przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu, bowiem dołożenie jedynie należytej staranności wystarczyłoby do ewentualnego ustalenia daty doręczenia wezwania i dochowania terminu do dokonania czynności. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżących terminu do dokonania czynności nie jest następstwem okoliczności od nich niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu swoich spraw.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.