Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r. Z. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę m.in. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie i podjęte w sprawie czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] jako organ I instancji. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia zażalenia do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia.
Sąd zauważa, iż z uprawnienia tego skarżący skorzystał. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skarżący nie zaskarżył przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego złożenie do Sądu skargi na postanowienie organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.