Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 13 listopada 2008 r. poprzez wydanie postanowienia co do kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. uzupełniono wyrok w ten sposób, że w sentencji wyroku z dnia 13 listopada 2008 r. dodano pkt 3 w brzmieniu "zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego".
Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w części dotyczącej niezasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 p.p.s.a., że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w artykułach 201, 203 i 204 p.p.s.a. Tak więc w innych przypadkach, Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania, a brak rozstrzygnięcia w tym zakresie nie oznacza, że w orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia, które według przepisów prawa powinno być tam zamieszczone.
Pełnomocnik skarżącej słusznie podniósł, iż skarżąca zawarła w skardze wniosek o zasądzenie poniesionych kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do kosztów tych należał uiszczony na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 221, poz. 2193) wpis sądowy w wysokości 100 złotych oraz wynagrodzenie radcy prawnego określone na podstawie § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349) w wysokości 600 złotych.
W związku z tym, że wpis ten rzeczywiście został przez stronę poniesiony oraz strona reprezentowana była w postępowaniu przed sądem przez radcę prawnego, strona zawarła wniosek o zwrot kosztów postępowania, zaś skarga została przez Sąd uwzględniona, należało przedmiotowy wniosek uwzględnić i na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzić od organu na rzecz skarżącej kwotę 700 zł (siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym na podstawie art. 157 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.