Uzasadnienie
Pismem z 23 marca 2022 r. M. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: organ) z 7 marca 2022 r. znak [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału z 20 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez podanie numeru PESEL skarżącego.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało doręczone 9 maja 2022 r. (k-12 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w 16 maja 2022 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Kwestionowane postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 i § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) niemniej rozstrzygnięcie to nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i nie służy na nie zażalenie. Nie jest to postanowienie o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ww. ustawy (por. postanowienie NSA z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 866/19 dostępne w CBOSA).
Przypomnieć należy, że niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie znajduje ochronę na gruncie innej instytucji procesowej, czyli skargi na bezczynność (przewlekłość), a jej rozważanie odbywa się w odrębnym postępowaniu.
Dodatkowo Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 57 § 1 ww. ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b powołanej ustawy pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie podał numeru PESEL w ustawowym siedmiodniowym terminie. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.