Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. (dalej: PPIS, organ) orzekł o nałożeniu na Z. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "[...]" Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjno-Usługowe w L. (dalej: skarżący) grzywny w celu przymuszenia.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący, pismem z 24 stycznia 2017 r. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, która postanowieniem tego Sądu z 8 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 199/17, na podstawie art. 59 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") została przekazana według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w toku instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
A zatem droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W ramach prowadzonego przez PPIS postępowania na wydane przez ten organ rozstrzygnięcie, skarżącemu przysługiwało wniesienie zażalenia. Czynności tej jednak – co wynika z przedstawionych przy skardze akt administracyjnych oraz odpowiedzi na skargę - skarżący nie dokonał. Wniósł natomiast do sądu skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji.
W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał określonego w art. 52 § 2 p.p.s.a. trybu zaskarżenia.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.