Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] znak: [...] M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "organ") działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. P. od decyzji Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...], orzekającej o zmianie zapisu dotyczącego działki nr [...] wprowadzonego na podstawie przeprowadzonej w 2011 roku aktualizacji klasyfikacji gleboznawczej gruntów w zakresie zmienionych użytków gruntowych w pozycji rejestrowej G.1544, polegającej na wpisaniu działki nr [...] o powierzchni [...] ha w klasoużytku RIIIa o powierzchni [...] ha, Ł-III o powierzchni [...] ha i użytku Bp o powierzchni [...] ha w oparciu o wykaz zmian danych ewidencyjnych zarejestrowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Z. w dniu [...] listopada 2012 r. za nr [...].
Uzasadniając organ wskazał, iż decyzja Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] została doręczona J. P. w dniu [...] grudnia 2012 r., natomiast odwołanie zostało złożone osobiście w Starostwie Powiatowym w Z. w dniu [...] stycznia 2013 r. tj. po terminie, który stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. upłynął w dniu [...] stycznia 2013 r.
Konkludując organ uznał, iż w przypadku złożenia odwołania z uchybieniem terminu, nie mogą zostać, w trybie odwoławczym, rozpatrzone merytorycznie postawione w nim zarzuty.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. P. i E. P. (dalej: "skarżące") reprezentowane przez ojca J. P. nie zgodziły się z ostatecznym w administracyjnym toku instancji postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Uzasadniając zakwestionowały sposób przeprowadzenia aktualizacji użytków oraz merytoryczne ustalenia organu I instancji zawarte w decyzji Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. Pełnomocnik skarżących podniósł jednocześnie, iż odwołanie złożył w dniu [...] stycznia 2013 roku, to jest z opóźnieniem z powodu choroby.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż J. P. (pełnomocnik współwłaścicieli działki Nr [...]) nie uprawdopodobnił braku winy w niedopełnieniu obowiązku złożenia w terminie odwołania. W ocenie organu fakt choroby w dniach [...]-[...]stycznia 2013 r. nie przesądza o niemożliwości złożenia odwołania z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.
Spór w sprawie ma charakter procesowy i sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości doręczenia decyzji Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] orzekającej o zmianie zapisu dotyczącego działki nr [...] wprowadzonego na podstawie przeprowadzonej w 2011 roku aktualizacji klasyfikacji gleboznawczej gruntów w zakresie zmienionych użytków gruntowych w pozycji rejestrowej G.1544, a w konsekwencji zachowania przez pełnomocnika skarżących ustawowego terminu do dokonania czynności polegającej na wniesieniu od tejże decyzji w dniu [...] stycznia 2013 r. odwołania.
Odwołanie jest instytucją procesową umożliwiającą uprawnionym podmiotom zaskarżenie decyzji administracyjnej. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy przed rozpoznaniem odwołania pod względem merytorycznym zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Norma prawna wynikająca z art. 134 k.p.a. ma charakter imperatywny. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie ma miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Organ nie może bowiem w takiej sytuacji przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanego rozstrzygnięcia, w ocenie Sądu, organ w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] lutego 2013 r. przedwcześnie uznał, iż doręczenie decyzji Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. spełnia wymogi przewidziane w art. 40 § 2 k.p.a., a zatem jest skuteczne.
Sąd zauważa, iż pismem z dnia [...] października 2012 r. Starosta Z. wezwał J. P. w sprawie złożonego w dniu [...] października 2012 r. wniosku dotyczącego przekwalifikowania ziemi na działce nr [...] położonej w Z. ul. L. [...] do jego uzupełnienia poprzez przedłożenie pełnomocnictwa od właścicieli działki nr [...] w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Jednocześnie Starosta Z. pouczył, iż niedoręczenie ww. dokumentów pozostawi sprawę bez rozpatrzenia. Tymczasem w przekazanych sądowi aktach administracyjnych znajdują się pełnomocnictwa podpisane przez K. P. i E. P. upoważniające J. P. do ich reprezentowania przed odpowiednimi urzędami jedynie w sprawie rozbiórki nieruchomości przy ul. L. [...] (k.15 i 20 akt administracyjnych). Brak jest zatem stosownego pełnomocnictwa upoważniającego J. P. do reprezentowania skarżących w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku z dnia [...] października 2012 r., co w konsekwencji stanowi o braku podstaw do przyjętego przez organ uznania, że J. P. reprezentował w przedmiotowej sprawie swoje córki – K. P. i E. P. Nieskuteczne doręczenie decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz brak pełnomocnictw do reprezentowania skarżących w postępowaniu dotyczącym zmian w ewidencji gruntów i budynków przesądziły o wadliwości zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lutego 2013 r. W tych okolicznościach bowiem termin z art. 129 § 2 k.p.a. do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu.
Tym samym konieczne jest dla rozpoczęcia jego biegu doręczenie decyzji organu I instancji stronom postępowania – K. P. i E. P., ewentualnie prawidłowo ustanowionemu przez te osoby ich pełnomocnikowi, o ile zostanie taki wskazany.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
Stosownie do treści art. 152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku).