Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. J. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł i poza niewielkim mieszkaniem nie posiada żadnego majątku. Wyjaśniła, że od [...] lat jest w separacji z mężem i samodzielnie ponosi koszty utrzymania, na które składają się opłaty za mieszkanie i media – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, leki i wizyty lekarskie – [...], środki czystości – [...] zł. Dodała, że z uwagi na posiadany stopień niepełnosprawności wymaga pomocy osób trzecich.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wtedy obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.).
Nadmienić również należy, że stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skoro więc skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, nie rozpoznawano w tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Dokonując natomiast oceny sytuacji majątkowej pod kątem spełnienia przesłanek w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika uznano, że uzasadnia ona uwzględnienie wniosku. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że utrzymuje się ona z niewielkiej emerytury, którą w całości pochłaniają wydatki na bieżące utrzymanie. Skarżąca nie ma zatem obiektywnie możliwości samodzielnego opłacenia kosztów ustanowienia adwokata.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.