Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy R. J. (dalej: "skarżący") podał, że prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe. Posiada gospodarstwo rolne, z którego osiąga dochód w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia 18 czerwca 2018 r. zobowiązano skarżącego w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", do uzupełnienia wniosku, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprzez m.in. złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę oraz żonę rachunków bankowych, lokat i innych instrumentów finansowych wraz z historią dokonanych na nich operacji za ostatnie trzy miesięcy, wyjaśnienie, czy i w jakiej wysokości skarżący oraz małżonka otrzymują dopłaty (w 2016 i 2017 r.) do posiadanej nieruchomości rolnej i jaki jest miesięczny dochód z gospodarstwa, złożenie kopii decyzji ustalającej podatek rolny lub łączne zobowiązanie pieniężne dla posiadanych przez małżonków nieruchomości, wskazanie, czy i jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi skarżący, wskazanie wszystkich rzeczy ruchomych o wartości ponad [...] zł ([...]) np. samochody, maszyny rolnicze itp., wskazanie i udokumentowanie wydatków na bieżące utrzymanie (faktury za energię, gaz itp.).
W odpowiedzi, pismem z 6 lipca 2018 r. skarżący wskazał, że jego gospodarstwo nie przynosi dochodów. Zostało dotknięte klęską suszy, gradobicia i przymrozków. Średnio przynosi deficyt miesięczny w wysokości [...] zł.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Wnioskodawca mimo wezwania (pismo z 18 czerwca 2018 r.) do złożenia w terminie siedmiu dni dokumentów źródłowych oraz udzielenia informacji dotyczących sytuacji materialnej nie wykonał wezwania.
W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wykonał bowiem zarządzenie referendarza sądowego w sposób wybiórczy i niepełny. Nie przedstawił wyciągu ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, lokat i innych instrumentów finansowych wraz z historią dokonanych na nich operacji z ostatnich trzech miesięcy, kopii dokumentów (rachunków, faktur, przelewów) potwierdzających ponoszenie wydatków na utrzymanie wraz z ich szczegółowym spisem, nie nadesłał kopii decyzji określającej podatek rolny, nie wskazał jakiej wysokości otrzymuje dopłaty do posiadanego gospodarstwa. Poprzestał jedynie na gołosłownym twierdzeniu o braku osiągania dochodu z gospodarstwa.
Reasumując stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Okoliczności sprawy wskazują, iż skarżący ubiegając się o prawo pomocy swoją sytuację materialną przedstawił w sposób fragmentaryczny, pomijając te fakty, które mógłby doprowadzić do odmowy przyznania prawa pomocy i akcentując te okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku. Konstytuuje to sytuację, która w orzecznictwie sądowym jednolicie postrzegana jest jako uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy w oparciu o stwierdzenie, że niespójne, złożone w sposób wybiórczy oświadczenia osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, jako nieodnoszące się do rzeczywistej sytuacji majątkowej strony w sposób kompletny, uniemożliwiają podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o prawo pomocy o treści pożądanej przez wnioskodawcę..
Z powołanych względów, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji..