Uzasadnienie
Pismem z [...] lutego 2011 r. K. U. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. Następnie, pismem z [...] października 2011 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że działając w imieniu swojej mocodawczyni cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do wniosku, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji postanowienia.