Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2021 r. P. B. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lutego 2021 r. znak:[...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu opieki społecznej.
Pismem z [...] kwietnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. zawiadomiło tut. Sąd, iż z urzędu zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji własnej z [...] lutego 2021 r. i zwróciło się o przesłanie akt administracyjnych.
Następnie pismem z [...] czerwca 2021 r. organ poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż decyzją z [...] maja 2021 r. znak [...] działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256) stwierdził nieważność decyzji z [...] lutego 2021 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu opieki społecznej.
Jednocześnie organ zwrócił akta administracyjne załączając do nich decyzję stwierdzającą nieważność decyzji administracyjnej z [...] lutego 2021 r., która została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 26 kwietnia 2021 r. Skarżąca nie składała wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ani nie wniosła skargi do sądu administracyjnego na powyższa decyzję.
Organ zwracając akta administracyjne przesłał również do Sądu nową decyzję z [...] czerwca 2021 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia skarżącej opłaty za pobyt babki w domu pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2020 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a")., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego akt lub czynność zostały zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495).
W przedmiotowej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze R. decyzją z [...] maja 2021 r. znak [...] działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256) stwierdziło nieważność decyzji własnej z [...] lutego 2021 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia skarżącej opłaty za pobyt babki w domu opieki społecznej.
W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z [...] lutego 2021 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 199 p.p.s.a. to na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od powyższej zasady istnieją dwa wyjątki, które stanowią podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami. Pierwszym jest uwzględnienie skargi (art. 200 p.p.s.a), drugim zaś umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a, czyli w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie samokontroli (art. 201 p.p.s.a). W rozpoznawanej sprawie, żadna z tych sytuacji nie miała miejsca bowiem odnośnie zaskarżonej decyzji organ nie rozstrzygał w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a,, a wydał inne orzeczenie, którego treść implikuje bezprzedmiotowość postępowania sądowego.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.