Uzasadnienie
W dniu 14 grudnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. i M. G. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanej rozbudowy. Jednocześnie skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z akt administracyjnych wynika, że przedmiotową decyzję organu odwoławczego należało uznać za skutecznie doręczoną w trybie art. w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1257) w dniu 19 sierpnia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Po rozpoznaniu zażalenia skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 stycznia 2018 r., sygn.. akt II OZ 1595/17 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie, decyzję organu odwoławczego należało uznać za doręczoną w dniu 19 sierpnia 2016 r. Wobec tego termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 września 2016 r.
Skarga wniesiona przez skarżących została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 grudnia 2016 r. Została zatem złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, został prawomocnie oddalony.
Wobec powyższego należało orzec jak na wstępie.