Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę sołtysa wsi S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2008r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia 6 maja 2009r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat M. K. wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 23 kwietnia 2009r. poprzez wydanie postanowienia co do kosztów sądowych. Oświadczenie wskazujące, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały uiszczone pełnomocnik skarżącego złożył na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009r. (karta 93 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 złotych, przy czym w myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 22% podatku od towarów i usług, tj. kwotę 52,80 złotych. Paragraf 19 wskazywanego rozporządzenia stanowi przy tym, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 20 w/w rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.