Uzasadnienie
Pismem z 4 kwietnia 2021 r. K. M. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty R. z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie była adresatem ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione tam akty lub czynności organów administracji.
Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności musi zbadać legitymację skargową wnoszącego pismo do Sądu.
W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego,, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest dodatkowo od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2108380).
Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 - 5a omawianego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła decyzję Starosty R.o z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ten przedmiot zaskarżenia został wskazany wprost przez skarżącą zarówno w skardze jak i w piśmie z 15 maja 2021 r.
Jak wynika z treści ww. decyzji została ona wydana na wniosek M. S. i była ona skierowana do niego oraz K. S.oraz G.Z.. Skarżąca nie była adresatem tej decyzji. Oznacza to, ze nie była strona postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Tym samym nie jest ona jednym z podmiotów, o których mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a i nie ma interesu prawnego w skarżeniu przedmiotowej decyzji.
Ponieważ w świetle powyższego, w ocenie Sądu skarżąca nie legitymacji skargowej w przedmiotowej sprawie, skarga podlega odrzuceniu.
Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.