Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej określany jako "organ") w odniesieniu do złożonego przez A. G. (dalej "wnioskodawca" lub "skarżąca") wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" – odmówił wnioskowanej pomocy.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało podjęte w sprawie z następującym stanem faktycznym:
A. G. w dniu [...] października 2012 r. (data stempla pocztowego) nadała do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Przedmiotowy wniosek został doręczony do organu.
Ww. pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. organ odmówił przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na niespełnienie przez wnioskodawcę warunków określonych w § 12 ust. 1 oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach ww. działania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że na podstawie § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. nr 169 poz. 1141 ze zm.), pomoc nie może zostać przyznana, ponieważ zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Stosownie do § 12 ust.1 ww. rozporządzenia "Wniosek o przyznanie pomocy składa się w Oddziale Regionalnym Agencji właściwym ze względu na miejsce realizacji operacji. Wniosek składa się osobiście albo przez upoważnioną osobę, albo przesyłką rejestrowaną nadaną w placówce pocztowej operatora publicznego.
Wniosek nadany przez wnioskodawcę został nadany za pośrednictwem Poczty Polskiej przesyłką nierejestrowaną w dniu [...] października 2012 r. Tryb złożenie wniosku jest niezgodny z § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, w związku z powyższym nastąpiła odmowa przyznania pomocy. Z zachowaniem przewidzianego 14-dniowego terminu skarżąca wniosła do organu wyższego stopnia tj. Prezesa ARiMR w W., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] Prezes ARiMR w W. udzielił stronie negatywnej odpowiedzi na ww. wezwanie.
W tej sytuacji A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy. Zaskarżonemu aktowi zarzuciła:
- 1) naruszenie norm prawa materialnego tj. § 12 ust. 1 oraz § 4 ust. 4 cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.09.2010 r. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszenie norm postępowania art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 107 § 1 per analogiam kodeksu postępowania administracyjnego.
Powołując się na te zarzuty wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia Oddziału Regionalnego ARiMR w W. i podtrzymującego je rozstrzygnięcia Prezesa ARiMR w W. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że jedyną okolicznością będąca przyczyną odmowy przyznania pomocy było niespełnienie przez nią wymogu określonego w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dn. 13.09.2010 r., polegające na tym, że jej wniosek został nadany do organu za pośrednictwem Poczty Polskiej przesyłką zwykłą, nie zaś przesyłką rejestrowaną. W jej ocenie powołany przez organ przepis § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ani żadna inna norma prawna nie przewiduje, że wymóg ten musi być spełniony pod rygorem odrzucenia wniosku. Nienadanie wniosku przesyłką rejestrowaną według skarżącej, ma tylko takie znaczenie, że nie jest możliwe ewentualne ustalenie daty jego nadania w placówce pocztowej, co może powodować negatywne skutki dla składającego wniosek.
Sytuacja taka nie uniemożliwia dalszego procesowania wniosku, w oparciu o uznanie przesyłki za nadaną w dniu jej fizycznego doręczenia do organu, ściśle w dniu jej zarejestrowania w dzienniku podawczym organu, przy czym ryzyko związane z opóźnionym zarejestrowaniem wpływu przesyłki, bądź jej zagubienia, w takiej sytuacji obciąża stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).
Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie zaś nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga jest uzasadniona, gdyż rozstrzygnięcie Oddziału Regionalnego ARIMR w W. zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, który miał wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, organ dokonał swoistej nadinterpretacji przepisu § 12 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r., normującego sposoby składania wniosków o przyznanie pomocy. Forma złożenia wniosku przesyłką rejestrowaną operatora publicznego, w ocenie Sądu, ma służyć ustaleniu daty złożenia wniosku, co potwierdza zapis § 12 ust. 5 cyt. rozporządzenia. Nie zachowanie tej formy nie upoważnia organu do odmowy przyznania pomocy (właściwie precyzyjnie pozostawienia takiego wniosku bez rozpoznania), ale w kontekście § 14 ust. 4 cyt. rozporządzenia do wezwania do usunięcia braków poprzez stosowne potwierdzenie daty nadania wniosku w placówce operatora publicznego, jeżeli tej daty nie można ustalić na podstawie stempla pocztowego.
Przesłanki, które upoważniają organ do odmowy przyznania pomocy są określone wyczerpująco w §14 ust.1 cyt. rozporządzenia i są to:
- 1) nie wypełnienie wniosku we wszystkich wymaganych pozycjach;
- 2) nie dołączenie do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy;
- 3) nie złożenie wniosku w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2 rozporządzenia.
W przypadku skarżącej nie zaistniała żadna z powyższych przesłanek.
W rozpoznawanej sprawie organy, jak wynika z przebiegu postępowania, nie kwestionują daty stempla pocztowego na przesyłce zawierającej wniosek skarżącej, umożliwiającego ustalenie daty jego nadania. W tej sytuacji organ powinien wniosek rozpoznać według kryteriów oceny merytorycznej określonej w przepisie § 15 ust. 1 cyt. rozporządzenia i rozstrzygnąć merytorycznie z uwzględnieniem kolejności przysługiwania pomocy wynikającej z daty złożenia wniosku, stosownie do przepisu § 15 ust. 5 cyt. rozporządzenia.
W ponownym rozpoznaniu sprawy organy ARiMR rozpatrzą wniosek skarżącej z uwzględnieniem wykładni przepisów § 12 i § 14 cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.09.2010 r. dokonanej przez Sąd w wydanym orzeczeniu.
Natomiast jako niezasadne Sąd ocenił zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Stosownie bowiem do przepisu art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64 poz. 427 z późn. zm.), który ma zastosowanie do postępowania w rozpoznawanej sprawie, nie stosuje się przepisów kpa, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. A więc do tego rodzaju postępowań jak będące przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie, nawet per analogiam nie mają zastosowania przepisy kpa.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma uzasadnienie w art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.