Uzasadnienie
Pismem z 28 maja 2020 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) [...] spółka jawna w [...] (dalej: "skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "organ", "GITD") z dnia [...] grudnia 2019 r. znak [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym.
Zarządzeniem z 29 maja 2020 r. Przewodniczący Wydziału przekazał oryginał skargi do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Jednocześnie wyjaśnił, że odpowiedź na skargę została już przesłana do Sądu pismem z 26 lutego 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 t.j. - dalej powoływana jako P.p.s.a.).
Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz oraz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga spółki [...]została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 28 maja 2020 r. (por. 17 akt sprawy). W tej dacie przed Sądem zawisła już sprawa ze skargi skarżącej spółki na decyzję GITD z [...]grudnia 2019 r. znak [...]z [...] stycznia 2020 r. (por. k. 2-4 akt sprawy VIII SA/Wa 160/20). Jest to istotne, albowiem wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Mianowicie, prowadzi do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie (por. wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., II OSK 482/15, publ. LEX nr 2199151).
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie tj. o sygn. akt VIII SA/Wa 425/20 oraz w sprawie VIII SA/Wa 160/20 zachodzi tożsamość sprawy administracyjnej zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym. Obie skargi zostały bowiem wniesione na tę samą decyzję GITD z [...]grudnia 2019 r. znak [...], przez ten sam podmiot i są w swej treści identyczne.
Niedopuszczalnym byłoby zatem równolegle procedowanie w dwóch sprawach, w których skargi pochodziły od tego samego podmiotu i ich zakres przedmiotowy również był identyczny. Nie można było więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.