Uzasadnienie
J. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dorosłym synem - studentem IV roku U. w L. Wyjaśnił, że oboje z żoną utrzymują się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł każde z nich, natomiast syn od marca 2009 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, dlatego też koszty nauki syna ok. [...] zł miesięcznie oraz jego utrzymanie pokrywają rodzice. Ponadto koszty leczenia małżonków wynoszą ok. [...] zł miesięcznie, zaś pozostałe opłaty ok. [...] zł. Wyjaśnił jednocześnie, że posiadane mieszkanie oraz nieruchomość o powierzchni [...] m² są zajęte przez komornika.
Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. zobowiązano skarżącego do złożenia dodatkowych informacji dotyczących sytuacji materialnej jego rodziny poprzez nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące (historii operacji na rachunku), udokumentowanie miesięcznych opłat za studia syna, nadesłanie dokumentu potwierdzającego okoliczność, że posiadane nieruchomości podlegają zajęciu komorniczemu oraz udokumentowania wysokości kosztów bieżącego utrzymania.
Korespondencja skierowana do skarżącego dwukrotnie awizowana została zwrócona do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie" i uznana za doręczoną z dniem 7 sierpnia 2009 r.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 ppsa przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący mimo zobowiązania do uzupełnienia wniosku nie zadośćuczynił wezwaniu.
W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.