Uzasadnienie
Zarządzeniem z [...] sierpnia 2016 r. starszy referendarz sądowy (dalej: "referendarz") Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek T. W. (dalej: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie złożył bowiem wniosku na urzędowym formularzu, pomimo stosownego wezwania skutecznie doręczonego [...] lipca 2016 r.
W ustawowym terminie skarżący złożył pismo, które zostało uznane za sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza, zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z [...] września 2016 r. Skarżący podtrzymał stanowisko, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 uppsa. W świetle art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zdaniem Sądu, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, gdyż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pomimo stosownego wezwania, zawierającego prawidłowe pouczenie o treści art. 252 § 1 i § 2 oraz art. 257 uppsa. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 15 lipca 2016 r.
Tym samym, w ocenie Sądu, sprzeciw skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, zaś zawarta w nim argumentacja nie może stanowić podstawy do uchylenia zarządzenia starszego referendarza sądowego.
Mając na uwadze powyższe, skoro referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, to działając na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w związku z art. 257 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.