Uzasadnienie
Z przedłożonych przez organ podatkowy akt administracyjnych sprawy wynika, że w dn. [...] września 2009r. do Urzędu Skarbowego w G. wpłynęła deklaracja dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2009r. U.S. prowadzącej działalność gospodarczą pn. Pracownia Fryzjerska "[...]" podpisana przez doradcę podatkowego A.M.S. jako osobę reprezentującą podatnika, w której wykazana została nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł. Pisemnym wnioskiem z dn. [...] września 2009r. / wpływ do Urzędu Skarbowego w G. w dn. [...] września 2009r./, doradca podatkowy A.M.S., działając w imieniu U.S., zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. o przeksięgowanie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającym z w/wym. deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2009r. na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień 2009r. PIT-5.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., rozpoznając złożone podanie, wezwał A. M. S. do usunięcia braków formalnych jego podania przez złożenie pełnomocnictwa pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania.
W odpowiedzi na to wezwanie A.M.S. wyjaśnił pisemnie, że udzielone mu przez podatnika w dn. [...].04.2004r. pełnomocnictwo znajduje się w aktach urzędu / aktach podatkowych podatnika /. W związku z tym wezwanie do przedłożenia kolejnego pełnomocnictwa uważa za bezprzedmiotowe.
W zaistniałym stanie rzeczy Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z dnia [...] października 2009r. znak [...] skierowanym do doradcy podatkowego A.M.S., powołując się na art.169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 8/2005r. poz. 60 ze zm., dalej określana jako "Op"/, postanowił wniesione podanie pozostawić bez rozpatrzenia ze względu na nie uzupełnienie w terminie braków formalnych podania, tj. nie złożenie dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania podatnika w związku ze złożonym podaniem.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesionym przez doradcę podatkowego A.M.S. oraz U.S., wnosząc o uchylenie podniesiono, że U. S., jako prowadząca działalność gospodarczą zawarła z doradcą podatkowym A. S. umowę na prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów i w dn. [...].04.2004r. udzieliła mu pełnomocnictwa do reprezentowania przed organami podatkowymi oraz ZUS, co daje podstawę do uznania, że wnioskodawca jest prawidłowo umocowany w odniesieniu do zainicjowanego postępowania podatkowego.
Po rozpoznaniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dn. [...] marca 2010r. znak [...] skierowanym do doradcy podatkowego A.S. utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego I instancji, podtrzymując ocenę i stanowisko tego organu w sprawie.
Skargę na ostateczne w administracyjnym toku postępowania postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła U.S.. W skardze podniosła zarzuty naruszenia art.98-109 kodeksu cywilnego, art.136, art. 137 § 3, art. 120 i art. 121 § 1 Op obszernie argumentując, że jej zdaniem złożone wcześniej do akt podatkowych pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego A.S. z 2004r. powinno być dla organu podatkowego wystarczające i zbędne było domaganie się w związku z podaniem z września 2009r. złożenia nowego pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. było skierowane do doradcy podatkowego A.S.. Podanie o przeksięgowanie zobowiązania podatkowego U.S. dotyczyło zaliczenia nadpłaty podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za sierpień 2009r. na poczet bieżących, tj. za sierpień 2009r. należności podatkowych podatnika w podatku dochodowym. Stosownie do art. 76 § 1 Op tego rodzaju zaliczenie nadpłaty na poczet bieżących zobowiązań podatkowych następuje z urzędu.
W ustalonym stanie faktyczno-prawnym należy uznać, że U. S. nie jest stroną zaskarżonego postanowienia / postanowienie to bowiem zostało doręczone doradcy podatkowemu A.S./ oraz skarżąca U.S. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej określana jako "p.p.s.a"/, gdyż objęte wnioskiem przeksięgowanie podatkowe następuje z urzędu.
W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, o ile brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przez U.S., która nie była, jak to wskazano wyżej stroną zaskarżonego postanowienia, nie miała interesu prawnego we wniesieniu skargi.
W tej sytuacji, skargę wniesioną przez wyżej wymienioną skarżącą należało uznać za niedopuszczalną, gdyż wymienionej nie przysługiwała legitymacja skargowa w sprawie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a skargę odrzucił.