Uzasadnienie
Syg. akt VIII SA/Wa 454/08
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 roku, nr 779/08 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego(DZ.U z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zmianami) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane(DZ.U z 2006 roku, nr 156, poz.1118 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia K.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2008 roku w przedmiocie nałożenia na K.K. kary w wysokości [...] zł z tytułu nielegalnego użytkowania pawilonu handlowego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości [...]- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła K.K.
Skarżąca wnosiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego oraz poprzedzającego go postanowienia organu I Instancji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwana dalej jako p.p.s.a. (DZ.U nr 153, poz.1270, ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu – jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o syg. akt P 64/07, w związku z przedstawionym w dniu 18 września 2007 roku przez Naczelny Sąd Administracyjny pytaniem o konstytucyjność:
- 1) art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane ustalającym podstawę naliczenia wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie z przepisem art. 2 i art. 32 Konstytucji;
- 2) art. 57 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane w zakresie w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54, art.55 wyżej powołanej ustawy, stanowiącą dziesięciokrotność kary o której mowa w art. 59f ust.1 z przepisem art. 2 i art. 32 Konstytucji.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest nałożona na skarżącą kara pieniężna z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego na podstawie art. 57 ust.7 ustawy prawo budowlane, który to przepis będzie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny.
Z tego też względu w ocenie sądu zachodzą podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wyżej wskazanego przepisu prawa budowlanego.