Uzasadnienie
W dniu [...] września 2009 r. A. M. S., doradca podatkowy zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z prośbą o przeksięgowanie podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wykazanej w złożonej deklaracji VAT-7 za sierpień 2009 r. na poczet zaliczki podatku dochodowego od osób fizycznych PIT5L za sierpień. Z podanych w nagłówku pisma danych S. W. i z użycia przez podpisującego pieczątki "pełnomocnik" wynikało, że czyni to w imieniu S. W. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wezwał A. M. S. do usunięcia braków jego pisma przez złożenie pełnomocnictwa, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania.
W odpowiedzi na to wezwanie A. S. wyjaśnił pisemnie, że udzielone mu [...] października 2003 r. pełnomocnictwo znajduje się w aktach urzędu (aktach podatkowych S. W.). W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z [...] października 2009 r. skierowanym do A. S. na podstawie art. 169 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zmianami – dalej: Ordynacja podatkowa) postanowił wniesione w dniu [...] września 2009 r. przez niego podanie o zaliczenie zwrotu VAT należnego podatnikowi W. S. za miesiąc sierpień 2009 r. pozostawić bez rozpatrzenia.
Na to postanowienie zostało w dniu [...] listopada 2009 r. wniesione zażalenie podpisane zarówno przez A. S. jaki i przez S. W. Postanowieniem z [...] listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. na podstawie art. 76 a § 1 i art. 76 b Ordynacji podatkowej zaliczył S. W. kwotę [...] zł z tytułu zwrotu podatku VAT na poczet podatku dochodowego za sierpień 2009r.
Po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] marca 2010 r. skierowanym do A. M. S. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Skargę na postanowienie organu drugiej instancji wniósł S. W. zarzucając naruszenie przepisów art. 98-109 Kodeksu cywilnego, art. 136, 137 § 3, art. 120 i art. 121§ 1 Ordynacji podatkowej obszernie argumentując, że jego zdaniem złożone wcześniej do akt podatkowych S. W. pełnomocnictwo dla A. M. S. z 2003 r. powinno być dla organu wystarczające i zbędne było domaganie się w związku z podaniem z września 2009 r. złożenia nowego pełnomocnictwa.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. było skierowane do A. M. S. Zaliczenie podatku dotyczącego S. W. nastąpiło zgodnie z tym, jak pisał w podaniu z września 2009 r. A. M. S. W tej sytuacji należy uznać, że S. W. nie jest stroną zaskarżonego postanowienia, nie ma też interesu prawnego we wniesieniu skargi, a więc nie jest uprawnionym do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2010 r. w myśl art. 50 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami – dalej: p.p.s.a.).
W tej sytuacji należało skargę uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. odrzucić.