Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 maja 2016 r. K. R. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, argumentując wniosek brakiem pracy i środków na utrzymanie rodziny oraz ewentualnymi trudnościami w powrocie do pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a.
Sąd może skorzystać z instytucji opisanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., jedynie wtedy gdy wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący został już zwolniony ze służby w dacie określonej w rozkazie personalnym. Zatem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania rozkazu personalnego jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Skutki kwestionowanej przez skarżącego decyzji zwalniającej go ze służby w Policji mogą być zatem zniwelowane jedynie przez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 896/08, I OSK 2149/13, I OSK 2171/14).
Ponadto należy wskazać, że samo zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 42 ust 1 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.