Uzasadnienie
Pismem z 14 maja 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. E.(zwany dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2018 r. Nr [...]w przedmiocie zobowiązania do poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej.
Decyzja będąca przedmiotem skargi, zawierająca pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. (w trybie zastępczym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygniecie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4). W myśl natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika z akt sprawy doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło 20 lutego 2018 r. Decyzja doręczona została w trybie zastępczym dorosłemu domownikowi skarżącego – teściowej W. L.. Przedmiotowa decyzja zawierała pełne pouczenie o sposobie, terminie i trybie złożenia środka zaskarżenia. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 marca 2018 r., natomiast skarga wniesiona została w dniu 14 maja 2018 r. (data nadania), a więc z prawie dwumiesięcznym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.