Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy R. L. podał, że nie posiada majątku, oszczędności i żadnego dochodu. Natomiast zobowiązania i wydatki stałe określił na kwotę [...] zł.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. zobowiązano skarżącego w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", do uzupełnienia wniosku, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprzez m.in. złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych, lokat i innych instrumentów finansowych wraz z historią dokonanych na nich operacji za ostatnie trzy miesięcy, złożenie zeznania podatkowego za rok 2017 ewentualnie zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie, wyjaśnienie, czy skarżący jest osobą bezrobotną (zaświadczenie); wyjaśnienie, jakie obiektywne przeszkody uniemożliwiają skarżącemu podjęcie pracy; szczegółowe określenie z jakich źródeł wnioskodawca aktualnie czerpie środki utrzymania, udokumentowanie wydatków na bieżące utrzymanie (m.in. rachunki za energię, gaz itp.), wskazanie miejsca aktualnego zamieszkiwania i określenia zasad na jakich skarżący korzysta z lokalu mieszkalnego i ponosi z tego tytułu koszty.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z 27 sierpnia 2018 r. oświadczył, że z przyczyn obiektywnych nie może złożyć informacji dotyczących jego sytuacji materialnej.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący mimo wezwania do złożenia w terminie siedmiu dni dodatkowych dokumentów źródłowych, nie wykonał wezwania.
W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie wnioskodawcy, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniających przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.