Uzasadnienie
Skarżący M. S., złożył za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych. Skarżący dodał, iż złożył również odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Z uwagi na nieprecyzyjność skargi, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu.
Pismem z dnia 2 listopada 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca podała, iż sprawa dotyczy decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niezasadnie wniesionej. Podkreślił, iż skarżący rzeczywiście wniósł odwołanie do organu II instancji, ale organ ten nie podjął jeszcze rozstrzygnięcia w sprawie, dlatego należało uznać, iż skarga jest przedwczesna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 p.p.s.a.).
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi, jak i pisma precyzującego wynika, że jej przedmiotem jest decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja I instancji z [...] czerwca 2008 r. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia odwołania. Z akt sprawy wynika, że skarżący takie odwołanie złożył, jednakże nie zostało ono jeszcze rozpatrzone.
Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na przedmiotową decyzję., tj. wydaną przez organ I instancji, uznać należy za niedopuszczalne.
Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.