Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. O. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn.
[...] października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony skarżącemu [...] listopada 2010 r. wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
[...] grudnia 2010 r. (data wpływu do Sądu) skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, którą sporządził osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 175 § 1 u.p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Doręczając skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem [...] listopada 2010 r., Sąd pouczył go o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez uprawniony podmiot. Skarżący nie wykazał, że posiada legitymację, o której mowa wyżej do wniesienia skargi kasacyjnej.
Skoro pomimo stosownego pouczenia skarga kasacyjna nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał ją za niedopuszczalną.
Dlatego też, mając na względzie art. 175 § 1 w związku z art. 178 u.p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.