Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz piśmie uzupełniającym wniosek skarżący podał, że jest osobą bezrobotną trwale, nigdzie nie zarejestrowaną. Wyjaśnił, że utrzymuje się z prac dorywczych - [...], z których miesięcznie uzyskuje różne dochody od [...] zł. Wyjaśnił także, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką - emerytką osiągającą dochód z tytułu emerytury w wysokości [...] zł. Do wniosku załączył zawiadomienie Sp-ni Mieszkaniowej o wysokości czynszu za mieszkanie - [...] zł oraz kserokopię faktury za energię za czteromiesięczny okres rozliczeniowy - [...] zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu.
Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 ustawy, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy.
Jednocześnie należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z wyjaśnień skarżącego wynika, że jest on osobą trwale bezrobotną, jednakże nie posiadającą statusu osoby bezrobotnej tj. nie zarejestrowaną w Urzędzie Pracy. Utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochody w różnej wysokości. Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżący nie posiada na utrzymaniu innych osób, nie jest też obciążony obowiązkiem alimentacyjnym. Nie ponosi również samodzielnie kosztów bieżącego utrzymania bowiem zamieszkuje wspólnie z matką utrzymująca się z emerytury - [...] zł netto. Z oświadczenia nie wynika także, by skarżący był osobą niedołężną, niesprawną, schorowaną, czy też z innych przyczyn niezdolną do podjęcia stałego zatrudnienia. Możliwości skarżącego, według oświadczenia, w zakresie podejmowania prac dorywczych są wszechstronne ([...]) zatem jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem skarżący nie wykazał, że rzeczywiście obiektywnie nie jest w stanie zgromadzić kwoty niezbędnej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, tym bardziej, że jak wyjaśnił jego dochody z prac dorywczych niejednokrotnie kształtują się na tym poziomie.
Skarżący mając świadomość ciążącej na nim odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług mógł zabezpieczyć, pracując dorywczo, kwotę niezbędną do dochodzenie swoich praw na drodze postępowania sądowoadministracyjnego zwłaszcza, że nie posiada on nikogo na utrzymaniu i zamieszkuje wspólnie z matką osiągającą stały dochód.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.