Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. (data nadania) skarżący działając przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty.
Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazał, iż zaskarżona decyzja pozbawia skarżącego prawa do wykonywania zawodu diagnosty i wykonywania badań technicznych. Poza tym, jak wyjaśnił, głównym źródłem utrzymania jego rodziny jest wykonywany przez niego zawód (obecnie pozostaje w zatrudnieniu) i wspólnie z pracującą żoną utrzymują pięcioosobowe gospodarstwo domowe. Pobierane przez niego wynagrodzenie jest zbyt niskie, z uwagi na duże bezrobocie nie ma możliwości znalezienia podobnie płatnej pracy w wyuczonym zawodzie. Zdaniem skarżącego spowoduje to znaczną szkodę, której skutków nie będzie można odwrócić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Podkreślić należy, iż zgodnie z bogatym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w tym zakresie wskazuje się, że trudna sytuacja finansowa strony, nie może sama w sobie świadczyć o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również nie można przesłanek do przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 p.p.s.a., utożsamiać z przesłankami, na podstawie, których sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy, a postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji to dwa odrębne postępowania, w których sąd rozstrzyga na podstawie innych przesłanek. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd zauważa, iż przedstawiona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego pozostaje bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie.
Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji, poza wskazaniem na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku ich wykonania.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.