Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] znak [...] z [...] kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta R. (zwany dalej: organ I instancji) po rozpoznaniu wniosku Z. H. ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowo-gospodarczo-usługowego na działce nr ewid. [...] przy. Ul. G. w R..
Na skutek złożonego przez M. W. i S. W. (zwani dalej: skarżący) odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej: organ odwoławczy) decyzją znak [...] z [...] maja 2017 r. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Pismem z 28 czerwca 2017 r. (data złożenia bezpośrednio w organie odwoławczym) skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu odwoławczego skargę na decyzję organu I instancji.
Pismem z 18 lipca 2017 r. Sąd wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 17 lipca 2017 r. wezwał skarżących solidarnie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz złożenie dwóch odpisów skargi, pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania niniejsze zostały doręczone skarżącym 20 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 9-10 akt sądowych).
Na ww. wezwania skarżący nie udzielili odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Ponadto zgodnie z regulacją art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Wniesienie skargi musi więc być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, a więc przedmiotem skargi może być wyłącznie rozstrzygnięcie ostateczne. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu – co wyraźnie wynika z treści skargi – skarżący uczynili decyzję organu I instancji, która nie ma charakteru ostatecznej. Na wezwanie Sądu dotyczącego wskazania, co jest przedmiotem skargi skarżący nie udzielili odpowiedzi. Złożenie do Sądu skargi na decyzję organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji należało uznać, że skarga na decyzję organu I instancji złożona została bez wyczerpania przewidzianego przepisami prawa toku instancji i jako taka jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.