Uzasadnienie
Postanowieniem, znak [...] z dnia [...] listopada 2010 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania J.M., od projektu decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] września 2010 roku, znak [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez S. J., polegającej na budowie budynku gospodarczego z przeznaczeniem na narzędzia i opał z wykorzystaniem istniejących fundamentów pomiędzy domem mieszkalnym na działce nr [...] przy granicy działek nr [...] i [...], położonych w O. przy ul. P., wraz z infrastrukturą techniczną – postanowiło – stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że stosownie do treści art. 60 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sporządzony został projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Od tego projektu odwołanie złożyła J.M. wnosząc o jej uchylenie, podnosząc że budowa wnioskowanego budynku jest sprzeczna z prawem i pozbawi ją dojazdu do działki nr [...]. Nadto organ wyjaśnił, że projekt decyzji organ sporządza w celu dokonania uzgodnień, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponieważ odwołanie zostało wniesione od projektu decyzji, dlatego organ stwierdził jego niedopuszczalność.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła J.M. (dalej jako skarżąca). W ocenie skarżącej tak zwany "projekt" jest decyzją, która w dalszej fazie postępowania administracyjnego nie przybiera już formy decyzji. Argumentacja Wójta Gminy – uwikłanego w wydarzenia o charakterze korupcyjnym – jest wykrętna, w istocie rzeczy mamy tu bowiem do czynienia z decyzją opatrzoną jedynie nazwą "projekt decyzji".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (DZ.U nr 153, poz.1270, ze zmianami) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.
Jak stanowi przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu przeprowadza ocenę jego zgodności z prawem.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego jako jedną z zasad naczelnych tego postępowania przewidują zasadę dwuinstancyjności, zgodnie z którą od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie (art. 127 § 1 kpa).
Przepis powyższy przewiduje uprawnienie do wniesienia środków odwoławczych, ale tylko od rozstrzygnięć administracyjnych (postanowień, decyzji) wprowadzonych do obrotu prawnego. Nie przewiduje tych uprawnień od projektów tych rozstrzygnięć.
W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się projekt decyzji przygotowany stosownie do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Tego rodzaju projekt jest przedmiotem postępowania uzgadniającego ze stosownymi organami i dopiero po zrealizowaniu odnośnej procedury przewidzianej przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – właściwy organ wydaje decyzję (pozytywną lub negatywną) i dopiero od takiej decyzji przysługują środki odwoławcze.
Subiektywne przeświadczenie skarżącej, że projekt decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może powodować jakieś działania inwestycyjne na niekorzyść skarżącej, czy przeświadczenie o naruszeniu zasad współżycia społecznego – nie mogą stanowić uzasadnienia prawnego skargi.
Co do tego, że projekt decyzji nie jest decyzją administracyjną przesądza treść art. 107 § 1 kpa, w myśl którego decyzja powinna zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Znajdujący się w aktach administracyjnych projekt decyzji ww. warunku nie spełnia, zatem niewątpliwie, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie może on stanowić decyzji administracyjnej.
Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.
- - ---------------------- 3