Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu A.C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzje Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie odmowy wymeldowania.
W uzasadnieniu wniosku oraz piśmie z dnia 23 stycznia 2008 r. uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnił, że z tytułu zatrudnienia otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1222 zł netto (załączone zaświadczenie). Ma zasądzone na dwie córki alimenty w wysokości 700 zł, które opłaca. Zamieszkuje wspólnie z matką, która pobiera emeryturę - 700 zł netto. Miesięczne koszty związane z utrzymaniem wynoszą ok. 700 zł.
Ponadto skarżący załączył do wniosku odpis zwykły księgi wieczystej, z której wynika, że jest on współwłaścicielem w 3/10 nieruchomości zabudowanej, położonej w R. przy ul. [...]. W związku z tym, że na nieruchomości tej są zameldowane osoby, które nie płacą czynszu, skarżący ponosi koszty związane z pozwami o eksmisję tych osób. Dodatkowo ponosi koszty ich utrzymania związane z wywozem odpadów komunalnych z posesji przy ul. [...] w kwocie ok. 150 zł, utrzymaniem stanu technicznego budynku ok. 100 zł oraz podatek od nieruchomości ok. 120 zł miesięcznie. Jednocześnie skarżący nadesłał wyciągi z rachunku bankowego za miesiące październik, listopad i grudzień 2007 r. z wykazanym saldem dodatnim na koniec każdego miesiąca w kwocie odpowiednio 245 zł, 116 zł, 580 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie jest w stanie ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Instytucja ta stanowi zatem odstępstwo od zasady, że to strona ponosi koszty postępowania sądowego. W konsekwencji przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach kiedy to zostaną spełnione przesłanki określone w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako ppsa. Zgodnie z § 1 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do art. 245 § 2 ppsa prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ppsa).
Stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia jest zobowiązana na danym etapie postępowania. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
Jak podkreślono wyżej przyznanie prawa pomocy sprowadza się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Taka natomiast sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
Kwota wymaganych na tym etapie postępowania kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi w wysokości 100 zł, znajduje pokrycie w dochodach skarżącego w szczególności w wolnych środkach pozostających na rachunku skarżącego każdego miesiąca. Podkreślić w tym miejscu należy, że w miesiącu grudniu 2007 r. wolne środki, co wynika z załączonego wyciągu wynosiły 580 zł. Powyższe oznacza, że skarżący z uzyskiwanego dochodu jest w stanie wygospodarować kwotę niezbędną do prowadzenia sprawy na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Poza tym wnioskodawca zamieszkuje wspólnie z matką emerytką i wspólnie z nią ponosi koszty bieżącego utrzymania, które przy łącznym dochodzie dwuosobowego gospodarstwa domowego - 2.000 zł netto - wynoszą według oświadczenia 700 zł.
Oceny, że skarżący jest w stanie ponieść koszty związane z własnym udziałem w sprawie nie zmienia również okoliczność, na którą się powołuje, że ma on zasądzone alimenty w wysokości 700 zł, które opłaca, czego zresztą nie wykazał w żaden sposób. Okoliczności uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie stanowi także to, że wnioskodawca ponosi koszty związane ze sprawami toczącymi się z jego inicjatywy przed sądem powszechnym o eksmisję osób zamieszkałych w jego nieruchomości.
Biorąc powyższe pod uwagę, w szczególności fakt, że skarżący posiada na rachunku bankowym wolne środki w wysokości 580 zł, stwierdzić należy, że nie znajduje się on w takiej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów związanych z jego udziałem w postępowaniu na Skarb Państwa tj. na wszystkich podatników.
Z tych też względów w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.