Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2017 r. A.H. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] czerwca 2017 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu możliwości spowodowania bliżej nieokreślonej szkody finansowej dla skarżącego, w tym utraty płynności finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").
Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA).
Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających jej obawy, o których mowa we wniosku. W tej sytuacji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.