Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy T. W. podała, że nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się z emerytury i renty strukturalnej w łącznej wysokości [...] zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny..
Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do sądu bądź referendarza sądowego natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek przede wszystkim podkreślić należy, że skarżąca w żaden sposób go nie uzasadniła, podając jedynie, że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych. Jednocześnie zauważyć wypada, że posiada ona stały dochód z tytułu emerytury i renty strukturalnej ([...] zł), nie jest więc pozbawiona źródeł utrzymania. Poza tym z załączonej do akt sprawy umowy o dożywocie wynika, że syn skarżącej w zamian za przeniesienie na niego własności nieruchomości rolnej zobowiązał się do dostarczania jej wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnienia odpowiedniej pomocy i pielęgnowania w chorobie. Nie jest zatem skarżąca nie tylko osobą ubogą, ale także skazaną na samodzielne zaspakajanie wszystkich niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym nie znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.