Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W tym samym dniu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśnił, że wspólnie z żoną utrzymuje się z emerytury w łącznej wysokości [...] zł. Podał, że oboje są w podeszłym wieku i schorowani w związku z czym wydają na leki ok. [...] zł miesięcznie, a ponadto pomagają finansowo w utrzymaniu dwóm synom.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
Z treści złożonego wniosku wynika, że stały dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi [...] zł, zaś ewentualne koszty postępowania do jakich byłby skarżący zobowiązany to wpis od skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł. Zestawiając te kwoty trudno przyjąć, aby skarżący posiadający stały dochód w wysokości wielokrotnie przekraczającej koszty postępowania nie był w stanie wygospodarować takich środków.
Uznać zatem należy, że skarżący nie wykazał jakoby znajdował się w trudnej sytuacji finansowej, która uniemożliwiałaby mu partycypowanie w kosztach postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.