Uzasadnienie
Pismem z 7 lipca 2017 r. K. G. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] czerwca 2017 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie zawiera jednak uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "uppsa"), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 uppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym wyżej przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Wniosek nie został uzasadniony, a z akt rozpoznawanej sprawy zdaniem Sądu nie wynika, że wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Za niecelowe Sąd uznał zatem kontynuowanie postępowania wpadkowego w celu badania podstawy faktycznej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.