Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. K. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego wskazał, iż po otrzymaniu zaskarżonej decyzji załamał się, zamknął się w sobie, zaczął unikać ludzi, przestał spać, nie wiedział o co chodzi. Dopiero pod wpływem żony i dzieci zebrał się do napisania skargi. Wskazał, iż po zwolnieniu ze służby był w złej kondycji psychicznej, źle sypiał, był znerwicowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż będący przedmiotem skargi rozkaz personalny z [...] stycznia 2012 r. doręczony został na adres skarżącego w dniu [...] stycznia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. [...] akt administracyjnych). Odbiór przesyłki pokwitował sam skarżący. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od [...] stycznia 2012 r. i upływał w dniu [...] lutego 2012 r.
Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Brak wyjaśnień skarżącego w tym zakresie uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przedmiotowy wniosek złożony został w terminie 7 dniu od ustania przyczyny uchybienia terminowi.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał swój stan zdrowia, w jakim znalazł się po zwolnieniu ze służby oraz po doręczeniu zaskarżonej decyzji. Tak określona przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi nie została w żaden sposób udowodniona. Tym samym, w ocenie sądu powyższe okoliczności te nie stanowią uprawdopodobnienia braku winy strony w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu.
W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.