Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2007 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie odmowy przyznanie zasiłku celowego, W.D. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 21 grudnia 2007 r. skarżąca została poinformowana, że w niniejszej sprawie jest z mocy ustawy zwolniona od kosztów sądowych i w związku z tym nie ma obowiązku ich uiszczania. Do pisma załączono druk formularza PPF.
W dniu 3 stycznia 2008 r. W.D. złożyła podpisany i nie wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku załączyła zaświadczenie z ZUS o emeryturze w wysokości 597 zł brutto.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Taką szczególną regulacje wprowadza przepis art. 239 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy, który przewiduje, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że skarżąca nie musi ponosić żadnych kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie skargi na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W związku z tym, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają możliwości umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów składa strona zwolniona z mocy ustawy z tychże kosztów, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz zgodnie z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak, w sentencji.