Uzasadnienie
Pismem z 2 listopada 2007 r. C.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika (doradcę podatkowego), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Następnie, pismem z 13 maja 2008 r., które wpłynęło do Sądu dwa dni później, czyli przed terminem rozprawy wyznaczonej na 20 maja 2008 r., skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, ze skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu skarżącej połowy uiszczonego przez nią wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.