Uzasadnienie
A. K. i J. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu administracji I instancji, który odmówił skarżącemu J. K. ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 z późn. zm.), gdyż w dniu 31 grudnia 1998 r. skarżący nie był właścicielem nieruchomości, lecz wraz z żoną stali się jej właścicielami na mocy umowy zawartej w formie aktu notarialnego sporządzonego po tej dacie.
Jak wynika z sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r. zapadłego w sprawie I OSK 313/08, przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej wyłoniło się zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, dlatego przedstawiono składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: czy osobą uprawnioną do odszkodowania i złożenia wniosku, o którym mowa w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) jest wyłącznie osoba, która była właścicielem nieruchomości zajętej pod drogę publiczną w dniu 1 stycznia 1999 r., czy także osoba, która po dniu 1 stycznia 1999 roku, ale przed wydaniem decyzji na podstawie art. 73 ust. 4 tej ustawy, nabyła taką nieruchomość w drodze umowy w formie aktu notarialnego i została wpisana jako właściciel nieruchomości w księdze wieczystej, w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. Nr 124, poz. 1361 ze zm.)?
Powyższe zagadnienie prawne przekazane do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zostało zarejestrowane pod sygnaturą I OPS 3/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Naczelnego Sadu Administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie I OPS 3/09, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.