Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję; stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, gdyż skarżące reprezentowane były przez fachowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] marca 2010 r.
Pismem z dnia [...] marca 2010 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów wpisu od skargi w wysokości [...] złotych (2 x [...] zł) oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictw w wysokości 34 złote (2 x 17 zł). Pełnomocnik podniósł, że skarżące wygrały sprawę, dlatego należy im się zwrot wyżej wymienionych kwot.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, iż Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Zauważyć należy, iż niniejsza sprawa jest wolna od wpisu na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Skarżące nie były wzywane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z akt sprawy nie wynika również, by taki wpis uiściły. Gdyby zaś skarżące taki wpis uiściły, to zostałby on im zwrócony przez Sąd. Ponadto w aktach sprawy brak jest dowodów uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictw.
W tej sytuacji wniosek skarżących jest niezasadny i podlega oddaleniu.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.