Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Agencja Nieruchomości Rolnych (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, iż wydatkowanie kwoty ponad [...] zł na zrujnowany budynek, który będzie podlegać rozbiórce jest nieuzasadnionym obciążeniem skarżącej, które mogłoby służyć lokalnej społeczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, czyli takie które nakładają obowiązek lub przyznają jakieś uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I OZ 587/05, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl; J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122;). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por.: postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl. oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76).
Co za tym idzie, do wykonywania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: Z. Kmieciak "Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym", PiP 2003, Nr 5, str. 26). Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu.
W literaturze zwraca się uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość orzeczeń rozstrzygających określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania (por. T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 295 i 296).
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja odmawiająca zmiany wcześniej wydanej decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. Decyzja ta nie nakłada na podmiot zobowiązany żadnych nowych obowiązków. Rozstrzygnięcie to nie podlega bowiem realizacji w drodze egzekucji. Działając na podstawie art. 61 p.p.s.a., sąd administracyjny może orzekać wyłącznie o wstrzymaniu wykonania decyzji, która nadaje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania w drodze egzekucji. Sąd nie jest zatem uprawniony do wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej zmiany decyzji.
Mając na uwadze powyższe podnieść należy, że w przedmiotowej sprawie wskazane wyżej przesłanki wynikające z art. 61 p.p.s.a. nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter aktu, będącego przedmiotem skargi.
Dlatego też, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.