Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2012 r. R. K. (dalej: "skarżący") złożył za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym skarżący podał, że o fakcie wydania zaskarżonej decyzji dowiedział się w dniu [...] lipca 2012 r., kiedy to w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymał informację o niepodjęciu przez niego przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r., która stała się ostateczna.
Ponadto skarżący podniósł, że jeśli nawet korespondencja była awizowana to nie mógł się o tym dowiedzieć bez własnej winy. Wskazał, że jest w konflikcie i faktycznej separacji z żoną, która jest współwłaścicielem nieruchomości, gdzie ma adres zamieszkania, i która zdarza się, że przekazuje mu korespondencje z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Nie otrzymał zawiadomienia o złożeniu przesyłki w urzędzie pocztowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyjściowym warunkiem przywrócenia terminu, obok braku winy, jest realne uchybienie terminowi do dokonania określonej czynności. Przy czym dodać należy, że aby terminowi można było uchybić, konieczne jest by rozpoczął on bieg.
W rozpoznawanej sprawie, skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z brzmienia powołanego wyżej przepisu jednoznacznie wynika, że dopóki rozstrzygnięcie nie zostanie doręczone, dopóty brak jest możliwości wniesienia skargi na nie.
Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt II GZ 106/11, wyrok z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1911/07), w niniejszej sprawie nie można uznać skuteczności doręczenia zastępczego zaskarżonej decyzji, a to z uwagi na brak, na dowodzie doręczenia, adnotacji doręczyciela, gdzie umieścił zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Samo umieszczenie na kopercie zawierającej przesyłkę informacji o jej awizowaniu bez wskazania miejsca pozostawienia awiza w konkretnym przypadku nie czyni zadość wymogom wskazanym w przepisie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i nie pozwala uznać prawidłowości doręczenia zastępczego. Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Jak zaś wyżej wykazano, terminowi można uchybić, tylko wtedy, gdy rozpoczął on bieg, zatem wniosek o przywrócenie terminu, który nie rozpoczął biegu uznać należy za niedopuszczalny.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.