Uzasadnienie
S. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podał, że wspólnie z mężem utrzymuje się z dochodu w wysokości [...] zł.
Wobec powziętych wątpliwości, co do możliwości płatniczych pismem z dnia [...] lutego 2011 r. zobowiązano skarżącą do złożenia dodatkowych informacji dotyczących sytuacji materialnej. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo, w którym oświadczyła, że wobec otrzymania "[...]" rezygnuje z prawa pomocy. Jednocześnie uiściła wpis od skargi.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ppsa).
Prawo pomocy jest instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Stanowi ono realizację uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 roku, Nr 61, poz. 284 ze zm.). Podkreślić jednocześnie należy, że to w interesie wnioskodawcy leży wykazanie, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Oznacza to, że skarżąca występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z urzędu zobowiązana była do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca nie nadesłała dodatkowych informacji dotyczących sytuacji finansowej, natomiast uiściła wpis od skargi, rezygnując z ubiegania się o prawo pomocy.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.