Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 sierpnia 2017 r. K. M. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr 180/2015 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej części uchwały, tj. § 1 ust. 3 o treści "Opłata za parkowanie pojazdów samochodowych obowiązuje w każdym miejscu SPPN, w całym pasie drogowym danej ulicy".
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Sądu z dnia 18 września 2017 r. zobowiązano skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miejskiej wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – w terminie 7 dni, od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca oświadczyła, że nie wzywała Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ przepis o którym mowa w piśmie Sądu w brzmieniu od 1 czerwca 2017 r. takiego wezwania nie wymaga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Niniejsza skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm., dalej "u.s.g."). Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. (art. 2 ustawy nowelizującej), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Jednakże zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Powyższe oznacza, że do uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała wydana została przed dniem 1 czerwca 2017 r., a więc zastosowanie do niej mają przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała wskazany tryb, co czyni skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.