Uzasadnienie
Pismem z [...]sierpnia 2016 r. K. L. i I. L. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...]z [...]czerwca 2016 r.
Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w wyniku rozpatrzenia zażalenia I. L. na postanowienie Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...] (dalej: "organ I instancji") z [...]kwietnia 2016 r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego z wniosku K. L. i I. L..
Postanowienie organu I instancji doręczono I. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga K. L. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych (tak:. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 97). Przy czym skarga może dotyczyć wyłącznie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.
W niniejszej sprawie K. L. nie wniosła zażalenia od postanowienia organu I instancji z [...]kwietnia 2016 r. mimo, że zawierało prawidłowe pouczenie, co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia. Zażalenie takie wniósł jedynie I. L..
Skoro zatem K. L. nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie służyły jej w sprawie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.